Junkie XL-Fairlight EP

Είναι,προφανώς,καιρός να βγάλουμε τα καλοκαιρινά από τις ντουλάπες,δυστυχώς,για εμένα,αφού δύσκολα αποχωρίζομαι το κασκόλ και το παλτό μου,το πάπλωμά μου και το τζάκι.Διαβάζοντας ξανά την παραπάνω πρόταση,μάλλον,γέρασα ή πολύ απλά κουράστηκα να παρτάρω χωρίς αύριο και ο χειμώνας που πέρασε ήταν μια μεταβατική περίοδος προς την ωριμότητά μου.Εχμμμμμμ...Δε λέω,το καλοκαίρι το περιμένω γιατί όλοι παίρνουν άδεια και πάμε ταξίδια.Φέτος,λοιπόν,θα πάρω σβάρνα τα festival και,κυρίως,όχι τα Ευρωπαικά.Ψάχνομαι ακόμα,γιατί η παρέα μου τσινάει,θα δείξει.Στο θέμα μας.Μμμμμ,ναι...το θέμα μου τις τελευταίες μέρες είναι τα μπλιμπλίκια.Πως έμπλεξα έτσι;Άκουσα,που λες,κάτι γαμάτο........

Awesome Color - Massa Hypnos

"Μαμ, κακά και νάνι" θα με αποκαλούσαν αν ποτέ ζούσα σε μία ινδιάνικη φυλή.Από μικρός μάλλον είχα βρει το σωστό στυλ ζωής και το υπηρετούσα για αρκετά χρόνια.Έτρωγα πάντα μέχρι τη τελευταία μπουκίτσα για τη δύναμη μου και τα αγαπημένα μου τραγούδια ήταν τα νανουρίσματα, θυμάμαι τρελά νυσταγμένα headbangings πάνω σε αυτό το προσωπικό μου τραπεζάκι.Βασικά σιγά το τραπεζάκι, η μόνη εικόνα που έχω συγκρατήσει από αυτό είναι βουτηγμένο στις πιτσιλιές από τα μασημένα υπολείματα τροφής .Επίσης δε μπορούσα να κουνηθώ εκεί μέσα και χαιζόμουν και από πάνω.
Ατάκα πατέρα μου όταν το πιτσίλαγα το βρακάκι μου μετά από τρελό τσιμπούσι με φρουτόκρεμες: "Σαν ρεύεσαι και κλάνεις το γιατρό τι να τον κάνεις?".Τέτοια άκουγα, ησύχαζα και ξερενόμουν πάλι.


Αυτό το βρεφικό ντελίριο μου το έφερε μάλλον ο τίτλος, δεν εξηγείται αλλιώς.Μπορεί και το μουτράκι της ντράμερ από τους Awesome Color.Μπα.....ενδεχομένως να με πείραξε ο βαθμός σκουπίδι που του πέταξε το Pitchfork.Το 3.9 δεν είναι βαθμολογία από ένα έμπειρο μουσικό περιοδικό.Περισσότερο μου θυμίζει βαθμό κακιασμένης καθηγήτριας στη σχολή.Βρε χρυσή μου, βρε καλή μου βάλε ένα 4.1 τουλάχιστον.Το παραλίγο 4 είναι πολύ υποτιμιτικό, χειρότερο και από το 4.9.Εκεί λίγο πριν το 5 βλέπεις να σε χτυπάει η αδικία.Σε αυτή τη περίπτωση είχαμε βλήμα στον εγκέφαλο κολλημένο και σκουριασμένο.Τι 3.9 ρε ζώο?


Τα παιδιά δεν είναι ούτε χίπιδες ούτε τίποτα για όσους σιχαίνονται τις 1-2 παραπάνω τρίχες στο αντρικό σώμα, εξαιρείται αυτό της Αllison Busch φυσικά.Τους τσίμπισε ο Thurston Moore και τους έκανε τρία δισκάκια.Προσωπική εκτίμηση, το φετινό είναι και το καλύτερο.Πραγματικά άμα βρεθεί κάποιος να ρωτήσει ποιος είναι ο Moore θα του στείλω καραμέλες.Όλοι οι άλλοι θα σου στείλουν συγχωροχάρτια made by Sonic Youth.Λίγο τα psychogarage χωσήματα, λίγο κάτι αδέσποτες πενιές βγαλμένες από την καρδιά, λίγο και τα ντραμιλίκια από θυληκό που δε μασάει να χτυπηθεί σαν τον Animal του Muppet Show δε με άφησαν διόλου ασυγκίνητο.Ήρθε και πριν μερικές μέρες και αυτό το 3.9 και μου τσάκισε την καρδούλα.


Tι κι αν παραπέμπουν σε 70's καταστάσεις, τους βρώμισε....?Τι κι αν τους ξεφεύγει που και που και το ρίχνουν λίγο στο southern rock, τους ξίνισε.....?Την μία τους βρωμάει, την άλλη  τους ξινίζει.Αυτή η μαλακία του τύπου έφαγα πολλά μακαρόνια και τα σιχάθικα, που εδώ μεταφράζεται άκουσα πολύ rock στη ζωή μου και τώρα η μοναδική αποκάλυψη είναι οι Animal Collective πάει πολύ.Είθε ο Μπομπ Σφουγγαράκης να τους τιμωρήσει (δυστυχώς ή ευτυχώς αυτός ήταν και ο μοναδικός αληθινός ήρωας ever).

SYNCH FESTIVAL 2010

Δεν μπορώ να ακούω πάλι για οικονομικά προβλήματα και ''ωωω γάμησέ τα δεν έχουμε λεφτά ούτε να πλερώσουμε την τελευταία μπάντα πάνω σε αυτή τη γαμημένη χώρα'' και ''ωωωω καταστρεφόμαστε γιατί η οικονομία δεν περνάει απλά κρίση αλλά δεν υπάρχει μεγάλε σάλιο ούτε για τσίχλες στο περίπτερο''.Εγώ,γιατί έχω πάντα λεφτά;Mήπως είμαι φραγκάτος;Μήπως θα πρέπει να αρχίζω να φέρνω εγώ μπάντες αφού κανείς δεν έχει λεφτά;Μήπως να οργανώσω το δικό μου φεστιβάλ κάθε χρόνο,SUPER fest;Δεν με προβληματίζει,για να πω την ειλικρινέστατη άποψη μου,δεν ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που θα γκρινιάξουν γιατί οι διοργανωτές στην χώρα δεν φέρνουν τα ονόματα που θα γούσταρα να ακούσω,το μοτό μου είναι ''ταξίδεψε να νιώσεις''.Ανακοινώθηκε αυτές τις μέρες το line up του Synch Festival για 4 και 5 Ιουνίου.Δεν γνωρίζω πόσα ονόματα θα προστεθούν,ούτε αν είναι ακριβέστατα τα ονόματα που θα ακολουθήσουν γιατί πολύ απλά...
ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ! με νοιάζουν μόνο οι Fuck Buttons....άντε.....καλά..και λίγο η Peaches....

HOT CHIP

 

LAURENT GARNIER (LIVE)

 

PEACHES

 

FUCK BUTTONS

 

GET WELL SOON

 BEAK (Portishead’s Geoff Barrow side project)

 TONY ALLEN

 JIMI TENOR

 BUSY P

Holy Fuck-Latin

Η πρώτη μου απόπειρα να φτιάξω μπάντα είχε ένα ανάλογο concept.Γενικώς καραγουστάρω τη φάση πεταλάκια,drums τρελαμένα,πατάω ότι να'ναι κουμπιά,κομπρεσέρ,κατσαβίδια,όλα μαζί σε αυτό που αποκαλώ εγώ,''τα σπάω''.

Δυστυχώς,το ''πείραμά'' μου απέτυχε,δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα πετυχημένα,με αποτέλεσμα να βγάζουμε έναν ήχο,έναν τόσο άσχημο θόρυβο που το ίδιο μου το δημιούργημα ήταν αισχρό!Ευτυχώς που κάποιοι άνθρωποι έχουν ταλέντο και κυκλοφορούν δίσκους που τα έχουν όλα πάνω τους.

Το Latin δεν μπορώ να πω πως είναι καλύτερο από LP.

Θαυμάζοντας αυτά τα άτομα στη σκηνή,γούσταρα και τον τρόπο που παίζανε,το γενικότερο στυλ....Η σχέση μου με τα ηλεκτρονικά στοιχεία είναι αρκετά καλή αν και δεν αποτέλεσε ποτέ το κέντρο του ενδιαφέροντός μου,πολλές φορές αναρωτιέμαι και εγώ ο ίδιος.Η άποψη μου δεν ξέρω κατά πόσο είναι αντικειμενική,λοιπόν,στο είδος,το δημιούργημα των Holy Fuck είναι εξαιρετικό,οι συνταγές τους είναι αρκετά καλά δοκιμασμένες,πότε άλλωστε η σοκολατίνα δεν αποτελούσε την πρωταγωνίστρια στα σενάρια περί πάστας;Άγιο γαμήσι;Έχω πάει και με καλύτερες.Δεύτερο ''Super Inuit'' δεν πιστεύω πως θα ξαναγράψουν,αν και το ''Stilettos'' κερδίζει μια θέση στη σύγκριση.Compatibility που έχεις εξαφανιστεί μέσα στα drums και στα keyboards,πιστεύεις πως μετά από αυτό θα έπρεπε να ξανακάνουμε την απόπειρα ή να το γαμήσουμε,πίνοντας μπύρες,ακούγοντας τον εν λόγω δίσκο σε καμιά παραλία στη Madeira;  

The Depreciation Guild-Spirit Youth

Σήμερα επέστρεψα από το νησί.Το όνομά μου είναι Αναστάσης.Συνώνυμο και της ανάστασης.Νιώθω χαρούμενος που οι γονείς μου δε θέλανε από μικρό να μου αλλάξουν το όνομα σε χαϊδευτικό,όπως Τασούλης.Με την επιστροφή μου,αυτός είναι ο πρώτος δίσκος που άκουσα,επεξεργάστηκα και ανέλυσα.Η φωτογραφία αυτή με τράβηξε,για να πω την αλήθεια,γιατί μου θύμισε την θέα από το μπαλκόνι μου τις μέρες που πέρασαν.Οι τρεις φίλοι μου που συναντάω πάντα,κάθε Πάσχα,από τόσος δα που ήμουνα,βρίσκονται πάντα κάτω από το σπίτι μου,με φόντο τη θάλασσα,και με φωνάζουν να ξυπνήσω.Πάντα μένω μέχρι το τέλος τα βράδια αυτών των ημερών,πίνω περισσότερο από όλους και γυρίζω σπίτι ξημερώματα αντικρίζοντας πάντα την γιαγιά μου που έχει ξυπνήσει πρώτη από όλους.Για πόσα χρόνια ακόμα;Για όσο κρατήσει.Ωραίος δίσκος,αέρινος,τα αγόρια μιλάνε μεταξύ τους,shoegazers χαμηλόφωνοι,λένε πολλά αλλά δεν φωνάζουν.Θα μπορούσα να πω πως μου θυμίζουν τους pains of being pure at heart,κάποιες στιγμές.Κάποιες στιγμές μου λείπεις τόσο πολύ.Θα μπορούσα να πω πως είναι το soundtrack που θα συνοδεύει τις ερχόμενες νύχτες μου.Την νύχτα μου λείπεις περισσότερο.

A PLACE TO BURY STRANGERS-EGO DEATH (EP)

''I couldn’t live with myself any longer. And in this a question arose without an answer: who is the ‘I’ that cannot live with the self? What is the self? I felt drawn into a void. I didn’t know at the time that what really happened was the mind-made self, with its heaviness, its problems, that lives between the unsatisfying past and the fearful future, collapsed. It dissolved.''

Ego Death x 3=EXPLODING HEAD--------------->WELL....

...It's A Fast Driving Raveup With A Place To Bury Strangers

Wounded Lion-Wounded Lion

Σήμερα αγόρασα νέα τηλεόραση.Ψηφιακός δέκτης και τα ρέστα.
Δεν έχω ιδέα τι είναι όλα αυτά μιας και η γενιά μου δεν είναι και τόσο της τεχνολογίας και τα πάντα τα μαθαίνω τελευταίος.
Μου εξήγησε ένας τύπος στο κατάστημα που με κοιτούσε σαν εξωγήινο,που ζεις ρε μάγκα μου και δεν έχεις πάρει χαμπάρι;
Έλα ντε που σκατά έζησα εγώ και είμαι τόσο πίσω;Ήθελα να γράψω για τους Bokomolech σήμερα αλλά δεν έχω λόγια,ούτε για αυτόν τον δίσκο έχω λόγια αλλά τουλάχιστον μου υπενθυμίζει γιατί είμαι τόσο πίσω,στα πάντα.Σνομπάρω την εξέλιξη,την εξέλιξη στα πάντα,θα προτιμούσα η ζωή να είχε βασικά πράγματα,να κρατούσε η καθημερινότητα τον ρομαντισμό του τότε.Να διαβάζαμε φανζίνς,να ψάχναμε το κορίτσι με μεθόδους δύσκολους,να μην κολλούσαμε την μούρη μας στο msn,να στέλναμε γράμματα,να δίναμε απλά ραντεβού,χωρίς κινητά.Γιαυτό μου αρέσει αυτός ο δίσκος.Έχει αυτή την τρέλα,την παλιά τρέλα,την τρέλα των Black Lips,την ψυχεδέλεια των Wooden Shjips,την νοοτροπία του πίνω μπύρες και κουνιέμαι,μεθάω και ξυπνάω σε ένα σπίτι που δεν ξέρω σε ποιον ανήκει.Ξέρω όμως πως είναι σωστό που βρίσκομαι εδώ,δεν έχω κάνει την λάθος κίνηση,χωρίς να θυμάμαι τίποτα.Καταπληκτικά,περνάμε υπέροχα για ακόμα ένα Σάββατο,σπίτι της Κατερίνας....