what's new ...

Πως σας φαίνομαι; Γαμάτος; Γύρισα σήμερα και παραθέτω μια φώτο από τις διακοπές μου, για αλλαγή, δεν έχει μουσική σήμερα.Ο compatibility αγνοείται...Αν τον δείτε πουθενά, πείτε του να γυρίσει πίσω, ΑΜΕΣΑ.

Ηello and Goodbye...

Ένα κείμενο για να σας στείλω τους χαιρετισμούς μου και ένα κείμενο για να αποχαιρετήσω την Αθήνα.Δεν θα αναφέρω κανένα λόγο που αποφασίσαμε να κάνουμε ένα διάλειμμα από το blog, ίσως να το χρειαζόμασταν, το θέμα είναι πως ξανανοίξαμε για να γράφουμε, ίσως πιο αραιά, ίσως με περισσότερη διάθεση, δεν έχει σημασία.Τον καιρό της απουσίας μας κυκλοφόρησε το νέο των Arcade Fire, δεν με ξεφτύλισε, κυκλοφόρησε το νέο των Autolux, δεν με ξεφτύλισε επίσης, κυκλοφόρησε το νέο των Interpol, και χασμουρήθηκα πολλές φορές και των Walkmen δεν μου άρεσε, νομίζω, καθόλου.Ο Αύγουστος ισχυρά κατακτάει την πρώτη θέση ανάμεσα στους πιο νεκρούς μήνες όλου του χρόνου.Ανοίγω, λοιπόν, τη δισκοθήκη μου και ακούω κλασσικές αξίες....

| | | |   | | | |  | | | |
Ραντεβού τον Σεπτέμβριο

Ty Segall - Melted

Ξεγνασιά, όχι πολλά πολλά.Μουσική ελευθερία πνιγμένη σε πολλά γαλόνια fuzz και τι μπορούν να κάνουν ένα ζευγάρι χέρια.Η φιγούρα του και ο τρόπος του φέρνει λίγο σε αυτούς που παίζουν τα πολυόργανα.Όχι τους κλόουν, αυτούς που σε κουλένουν με τη ρυθμική τάξη τους και τη παρουσιαστική αταξία τους.Όργανα στην πλάτη, στα χέρια, στο στήθος, κρόταλα στα μπούτια, στα αυτιά, κουδουνάκια στους αγκώνες και στα κωλομέρια.

Συνωστισμός γύρω του για να παρακολουθήσουν έναν να κάνει πολλά.Πρώτη μούρη στο Goner Festival και ο πρώτος που συμπαθώ ανάμεσα σε εκείνους που χρησιμοποιούν απλά το όνομα τους για να προσωποποιήσουν τη μουσική τους.

Aυτός ο άνθρωπος κρατάει την πόρωση στα χέρια του, είναι ο θεός της πόρωσης.Θέλω να πιστεύω ότι στα live του οι παρευρισκόμενοι δαγκώνονται μεταξύ τους και φεύγουν με εξαρθρωμένους σβέρκους.Δε μπορεί να γίνεται διαφορετικά, στα διονυσιακά σκηνικά έτσι πρέπει να γίνεται.Κολασμένος ξανθός άγγελος που σε ταρακουνάει, σε κοιτάει μυστήρια μέσα στα μάτια, σου πετάει ακτίνες από τον πλανήτη "παραλία" και σου λέει shake your booty...και το αστείο είναι ότι πιάνει...τον κουνάς.

Έχει αρχίσει να με προβληματίζει ο ασταμάτητος ρυθμός που τον ακούω τον παλικαρά μου.Ο κάθε δίσκος πιο σατανικός από τον άλλον και το Lemons η μουσική της κόλασης.Δε μπορώ να το περιγράψω κάτι λιγότερο από κολασμένο, ε ναι.....όταν γίνεσαι υποχείριο ενός δαίμονα, όλα σε παραπέμπουν εκεί.Τουλάχιστον είναι μία πολύχρωμη κόλαση και με ωραία μουσική.

Αναρωτιέμαι τώρα αν θα έπρεπε να αναφερθώ με κάποιο τρόπο στο νεό του δίσκο.Μία φράση αρκεί...

"της εκδιδομένης επί χρήμασι γυναικός το σιδηρούν κιγκλίδωμα".

Aν αυτό δε σας φτιάξει τη μέρα τον παίρνω εγώ και φεύγουμε...

Αξιομνημόνευτο σχόλιο πού βρήκα στο youtube : I'm a guy and I would sleep with Ty Segall and I'm not even gay. He's just that great. Simply amazing songwriting...

GROUPLOVE-Grouplove (EP)

Αυτή η μπάντα δημιουργήθηκε στην Κρήτη, γνωρίστηκαν και έγιναν μπάντα εκεί.Συγκινητικό; Καθόλου.Αηδία μου φαίνεται, το νησί, η σύσταση μπάντας σε καλοκαιρινές διακοπές, μου θυμίζει φάση παραλίας , μπύρες, φωτιά, εννοείται έρωτας, ιστορίες γύρω από τη φωτιά, ώπα, ώπα, αναγούλα.Όσο σκέφτομαι πως καλοκαίριασε με πιάνει μια ζαλάδα και άγχος για το που θα βρεθώ φέτος, με τι άτομα θα συναναστραφώ, σε τι παρέες θα τραβηχτώ, πόσα hangover θα μετρήσω και ξέρω πως πολλά έχω κρατήσει ασφαλισμένα από παλιότερες διακοπές.Έχω φτάσει σε νησί αναζητώντας τον έρωτα, στην άλλη άκρη για εμένα, μπουκάροντας στα τυφλά, σε ένα δωμάτιο σκοτεινό, τρομακτικά όμορφο για να είναι αληθινό.Το κράτησα ασφαλισμένο, όμως, έκανα την μπάντα μου, δημιουργία ρε πούστη μου, θέληση και φύγαμε.Αυτοί οι τύποι, διάβασα, ήταν οι μισοί από Αγγλία και οι άλλοι μισοί από LA.Τώρα μένουν όλοι μαζί στο Los Angeles, δέθηκαν τόσο πολύ που δεν γινόταν αλλιώς.Το καταλαβαίνω αυτό, ειλικρινά, το καταλαβαίνω, το εννοώ.Το EP δεν μου άρεσε, ένα κομμάτι όμως, το ''Gold Coast'', μου άρεσε τόσο πολύ, θα το χρησιμοποιούσα για να τραγουδάω με πάθος κάτω από ένα μπαλκόνι, μεθυσμένος, τίγκα φάλτσος, με ότι να'ναι όργανα, θα καθόμουν να φάω και τον κουβά με το νερό για τα εξωγήινα μάτια της ΜΟΝΟ!

Arcade Fire – Month of May/ The Suburbs (single)

Διαρρεύσανε τα δύο νέα κομμάτια των Arcade Fire, αποκαλύφθηκε ,λέει, πως είναι μεγάλοι fans των Queens Of The Stone Age ,σα να αρχίζω να το πιστεύω.
Μεσοβέζικα ,όπως είναι,σας τα παραδίδω: ╬ ಠ益ಠ

Girls Names-You Should Know By Now

Δύο αγόρια,μια κοπέλα,μια Vox,μια Jaguar,drums...Η παρέα ολοκληρώθηκε στο Belfast με τον άσσο της παρέας,λίγο καιρό πριν.Κυκλοφόρησαν αυτό το mini album,12'',EP,whatever,με μπερδέψανε.Δεν τους είχε πάρει το αυτί μου ποτέ,έπεσα τυχαία πάνω σε αυτή την κυκλοφορία,σε αυτά τα 6 κομμάτια,μοναδικά,ίσως,θα ήταν η καλύτερη περιγραφή,μιας και διάβασα πως θα είναι τόσο limited η κυκλοφορία του ''You Should Know By Now'',όπως κάνουν,σχεδόν,σε όλα τους.Το όνομά τους δεν αποτελεί πρωτοτυπία,πόσες μπάντες,αλήθεια,μπορώ να σκεφτώ που να περιέχουν την λέξη ''girls'' στο  όνομά τους;;Ήδη μέτρησα επτά μέχρι να ολοκληρώσω αυτή την πρόταση.Όσο το καλοσκέφτομαι,οι πρώτες μπάντες που σκέφτηκα,έχουν κάποιου είδους σχέση με τούτη εδώ.''Dum Dum Girls'',''Girls'',''Little Girls'',''Vivian Girls'' και πάει λέγοντας...Αν σας έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον κάποιο από τα παραπάνω ονόματα,θα έλεγα πως,δικαιούται μια θέση ανάμεσα στους φακέλους που πνίγουν τον υπολογιστή σας,όχι για κανένα παραπάνω λόγο από το γεγονός πως είναι πολύ καλύτεροι από τα ονόματα που προανέφερα,ακόμα και οι φωτογραφίες τους,που τσέκαρα στο internet,αν και περιορισμένες,έχουν άποψη. Ξεκινώντας ως support-last minute-σωτηρίας στους Wavves,με το παρολίγον βάφτισμα TV Girls,ευτυχώς αλλάξανε κανάλι,βρίσκονται στην Tough Love Records τώρα,είστε σοβαροί;Aκόμα κάθεστε;Με αυτή τη φώτο,από πάνω,το download θα έπρεπε να βρίσκεται τουλάχιστον στο 95%...

Phantogram - Eyelid Movies

Πως  θα μπορούσες να χαρακτηρήσεις τον ήχο της πόλης?Ποιος θα ήταν αυτός ο ξεχωριστός ρυθμός που θα μπορούσε να ακολουθήσει τον παλμό μιας πολυάσχολης, πολύβουης και βιαστικής κοινότητας;Τι θα ήταν εκείνο που θα σε έβαζε στον κυκλώνα και θα σε παράσερνε σε ένα τέμπο γρήγορων σκέψεων και γκριζαρισμένης ζωντάνιας;Φαντάζομαι κάτι προσωρινά δυναμικό, κάτι απειλητικό, κάτι πρόχειρο, σίγουρα κάτι με υποκειμενική αξία...ούτως ή άλλως ποτέ δε θα μπορούσαμε ποτέ να συντονιστούμε όλοι μαζί.Τι νόημα θα είχε...;
Ενδεχομένως να έμοιαζαν λίγο στους Handsome Furs αλλά τελικά το μόνο κοινό τους είναι ότι είναι ντουέτο και ότι η κοπέλα Sarah Barthel ασχολείται με τα πλήκτρα και ο άντρας Josh Carter με τις κιθάρες...γενικά μόνο και μόνο το γεγονός ότι οι μεν είναι από το Μόντρεαλ και οι δε από τη Νέα Υόρκη, επιτόπου αποκλείει την περίπτωση να έχουν και πολλά κοινά.
To κείμενο όσο περνάει η ώρα γίνεται πιο βαρετό και πιο ρηχό.Μάλλον έκατσε αρκετό καιρό περιμένοντας να δει το φως το μπλογκερικού ήλιου.Ότι ζητούσα να γράψω κάποτε τώρα φαντάζουν λόγια του αέρα.Εντάξει τι σκατά σκεφτόμουν τότε...περιέργους συνειρμούς έκανα.Τώρα απλώς τα αφήνω για να πιάνουν χώρο και να παινεύω τον εαυτό μου που έγραψα ένα τόσο μεγάλο κείμενο.
Η αλήθεια είναι ότι αυτός ο δίσκος είναι τόσο απολαυστικός που αν δεν τελείωνα αυτό το ποστ θα ένιωθα μισερός.Όπου τους συναντούσα θα ήξερα ότι τους χρωστάω τους καλύτερους πρωινούς καφέδες για εφέτος και παρόλ'αυτά ποτέ δεν έκανα κάτι γι'αυτούς.Εώς σήμερα.
Πέρυσι ήταν οι We Fell To Earth, εφέτος το κενό το καλύπτουν οι Phantogram.Για όσους καταναλώνουν αρκετή ώρα στα μουσικά τεκτενόμενα τους γνωρίζουν.Συνήθως τους κράζουν και τους προσπερνάνε.Σκάσανε μύτη το Φλεβάρη, τον πιο μελαγχολικό και ατμοσφαιρικό μήνα.Τώρα που κοντέυει Ιούνιος μου ακούγονται το ίδιο.
Μόλις είδα αστεράκια
Πατάω δημοσίευση ανάρτησης και ότι κάτσει